Wachten...

Wachten… de Strategie van maar liefst 3 van de 4 Human Design Types. Hoe radicaal kan het zijn? Of hoeveel excuses laat je je geest bedenken?

Wachten…
… om te antwoorden/reageren (Generators).
… op de uitnodiging/(h)erkenning (Projectors).
… tot de maan een volledige cyclus heeft volbracht (Reflectors).

Het is wel een dingetje in onze huidige samenleving.
En in het verleden, zelfs al had ik al weet van Human Design, zocht ik voortdurend excuses om niet te hoeven wachten.

Mijn geest accepteerde mijn Projector-strategie niet.
En je leest en hoort het heel vaak, hoe ook andere Human Design experimenteerders een loopje proberen te nemen met de Strategie.

Hoe radicaal pak je het immers aan?
Waar trek je de lijn?

Mindgames

Ik begreep het eerst niet, dat dit geen dingetje is dat je vanuit je geest kan bedenken. Ik kon me suf piekeren over dat “wachten” en ook ik klampte me vast aan allerlei subtiliteiten die anderen aan deze Strategie zouden toevoegen om toch enigszins in actie te kunnen komen.

Maar het zijn allemaal mindgames.
En met Strategie en Autoriteit draait het net om terug te connecten met je lichaam. Dus het antwoord is helemaal niet in de geest te vinden. Je kan jezelf er niet doorheen “denken.” Het is niet eens logisch.

In die eerste drie jaar van mijn Human Design experiment nam ik dus allerlei achterpoortjes en zijwegjes om aan dat “wachten” te kunnen ontsnappen. En dan gaf mijn geest er zodanig een draai aan dat het misschien toch acceptabel leek. Maar ik hield mezelf voor de gek.

Radicaler

Nu merk ik dat ik het wachten veel radicaler opvat.
En het is niet iets wat mijn geest heeft bedacht. Ik probeer hier niet de beste leerling van de klas te zijn. Het is een soort dieper begrip dat als vanzelf kwam, een soort openbaring waar ik niet om had gevraagd… en toch is het er.

Nu merk ik simpelweg op dat mijn geest niet wil wachten.
Nu merk ik simpelweg op dat mijn geest allerlei excuses bedenkt om me om de tuin te leiden en toch in actie te komen.
”Naja, het kan toch geen kwaad om dit of dat te doen,” zegt het dan met poeslieve stem in de hoop dat ik ga toehappen.

Nee. Ik merk het op. En ik wacht.
En wat een rust geeft dat!

Ik initieer niet meer. Ik wacht op de uitnodiging.
Ik please niet meer. Ik speel net “hard-to-get.”

Tientallen keren per dag probeert mijn geest mij iets te doen initiëren: “Goh, het zou toch fijn zijn om nog eens een deep-dive te organiseren, want ja, een aantal maanden geleden vroegen enkele mensen toch of ik een Parelreeks zou organiseren,” alsof dat een correcte uitnodiging is.

En dan sta ik bijna op het punt om toe te geven aan mijn geest, want ja, het klinkt allemaal plausibel en niks doen is ook geen optie, en… en…
En dan besef ik weer: daar gaat mijn geest weer 🙄

Stop! Relax. Wacht.

De drie pijlers van de Projector-strategie

Er is dan ook helemaal geen uitnodiging. En geen (h)erkenning.
En er was ook geen compensatie gecommuniceerd. No way dat ik zoiets ooit nog “gratis” zou doen. Ik ben nog steeds niet bekomen van de laatste keer dat ik iets “gratis” faciliteerde — uitputting! Misverstanden! Geklaag! Onrealistische verwachtingen!

Dat zijn wel de drie vereisten:

  1. Correcte uitnodiging.
  2. Correcte (h)erkenning.
  3. Correcte compensatie (en al zeker voor een non-sacraal Type).

En ik merk dat dat voor de mensen om mij heen best lastig is. Want ja, er is veel wat ik zou kunnen doen en waarvoor mensen mij zouden kunnen uitnodigen, maar er komt bijna altijd een “nee” tegenwoordig, vooral omwille van puntje 2 en 3. Vooral 3.

Sinds ik die nodal shift heb gemaakt van poort 37 in mijn Zuidelijke Maanknoop naar poort 40 in mijn Noordelijke Maanknoop, is mijn tolerantie voor slechte of niet-gebalanceerde energie-uitwisselingen enorm gezakt. Relaties van slechte kwaliteit. Ik heb er simpelweg niet meer de energie voor, merk ik.

Op is op!

Ik las ook in een tekst van Ra dat Projectors (of non-sacrale Types in het algemeen) geen energie kunnen genereren. Als het op is, is het op. Het komt nooit meer terug. Je bent dus met een hoeveelheid energie geboren, wat bepaald wordt door je genetische erfenis, en daar stopt het dan ook.
Dus niet slim om al je energie-reserves erdoor te spelen als je nog jong bent, want dan krijg je later geheid miserie. Had ik dat maar 25 jaar eerder geweten 🙈

Dat merk ik intussen wel, nu ik de 40 voorbij ben.
Ik zit veel sneller door mijn reserves heen en alleen bij een correcte uitnodiging, (h)erkenning en compensatie kan ik mee-surfen op de energie van de ander, maar dat valt weg eens die opdracht of dat project voorbij is. Of wanneer de uitnodiging verandert in een on-uitnodiging (gebeurt ook wel eens).

Ik kan het me simpelweg niet meer permitteren.
Best ontnuchterend. Heus wel.

Meer dan ooit zijn die Strategie en Autoriteit belangrijk voor me geworden. Essentieel. Van levensbelang, zou ik zelfs durven zeggen.

Het wachten is dus essentieel.
Het is niet langer iets wat ik zomaar even kan compromitteren omdat mijn geest er niet akkoord mee gaat. Of de ander iets van me wil. Om welke reden dan ook.

Er is alleen die angst natuurlijk dat niemand me gaat uitnodigen. Of dat er geen (h)erkenning komt. Of dat de compensatie niet correct is. Vooral in de Lage Landen lijkt dat laatste best een dingetje.

Als de meeste mensen namelijk in hun niet-zelf zitten, hoe kunnen ze dan een Projector correct (h)erkennen en uitnodigen, nietwaar?
Daar zit de angst bij mij wel.

En toch… doorheen een jaar diepgaand reizen met de Gene Keys heb ik geleerd dat vertrouwen hebben veel belangrijker is, en het zich ook loont. Ik ben nog nooit vaker uitgenodigd en (h)erkend geweest dan het afgelopen jaar en het gaat nog steeds door. Dus dat zit wel goed. Nu de compensaties nog 😜

De Projector vs. Generator-ervaring

De Projector-(h)erkenning is wel een fascinerend iets.
Ik zie bijvoorbeeld om mij heen hoe veel vaker mensen kiezen voor een Human Design en Gene Keys reading van een Generator dan van een Projector.

De meeste Generator-readers die ik ken hebben allemaal volle agenda’s. De meeste Projector-readers daarentegen: not so much (alhoewel dat geen probleem hoeft te zijn, want we zijn niet hier om volle agenda’s te hebben — hence dat wij ook veel vaker een grotere compensatie vragen).

De theorie hierachter is natuurlijk dat de Generator-aura een fijne aura is om in te vertoeven, omdat die doorgaans als warm en omhelzend wordt ervaren. Heeft de Generator dan ook nog een gedefinieerde Milt, dan zit het helemaal goed. Op voorwaarde dat die Generator natuurlijk niet té gefrustreerd rondloopt, want dat stoot natuurlijk eerder af.

En natuurlijk, omdat Generators best volle agenda’s kunnen verdragen (alhoewel, het hangt er natuurlijk van af: je Sacraal moet ook wel aangaan met het werk dat je doet) hoeven ze ook niet zo’n hoge compensaties te vragen omdat ze doorgaans meer uren werken dan een non-sacraal Type. En wat doen de meeste mensen? Kiezen voor de goedkopere oplossing (en yay, het is ook nog eens een warme, omhelzende Generator-aura 🥳).

Maar niemand kan een aura zo penetreren als een Projector.
Een reading van een Projector heeft dus een heel andere kwaliteit dan die van een Generator.

Generators kunnen vooral vanuit hun eigen ervaringen delen en zo een soort van ervaringsdeskundige/voorbeeld zijn voor anderen, vooral voor andere Generators. Projectors, daarentegen, gaan net de diepte in en zien wat de ander vaak niet ziet en dat kan erg confronterend zijn. Zo confronterend dat veel mensen zich liever niet door een Projector in hun aura laten penetreren.

Waar de Generator eerder een voorbeeld is, gidst de Projector de Generator-energie vanuit een totaal ander soort “weten.” Maar de Generator moet wel eerst toestemming geven, uitnodigen om op die manier “gezien” en “geleid” te worden. Anders heeft het geen zin.

Generators onder elkaar kunnen het daarentegen wel gezelliger maken. En dat is wat ik zie dat de meeste mensen aantrekt in het aanvragen van een reading: “Ja, maar bij die persoon (Generator) is het zo gezellig en voel ik dat ik veel gemeen heb met die persoon.” Dat alleen al kan soms een bron van bitterheid voor me zijn. Ook al is het absoluut niet persoonlijk. Het is gewoon wat er mechanisch gebeurt. Heel begrijpelijk natuurlijk.

En dan is er nog een groot verschil tussen een reading van een Projector online krijgen of offline “in aura.” Dat laatste is de meest intense ervaring. Dat heeft me ook doen beslissen om vanaf heden terug offline readings aan te bieden bij mij thuis en dus niet alleen via Zoom.

Ik heb dat een tijdlang ontlopen, niet alleen uit noodzaak wegens corona, maar ook omdat de intensiteit in twee richtingen werkt en ik best wel bang was voor de conditionering die dan gebeurt. Maar dat waren de eerste jaren van mijn experiment. Er is intussen ontzettend veel veranderd. Ondertussen heb ik zoveel meer solide kernstabiliteit in mezelf ontwikkeld. En veel meer bewustzijn als het om conditionering gaat.

Voetveeg

Wachten op die uitnodiging kan zo ontzettend lastig zijn voor de geest.
Want die associeert dat natuurlijk met “falen” en “niet (goed) genoeg zijn” en “niet gezien worden,” etc. als er niet snel genoeg een uitnodiging komt.

En als die uitnodiging vroeger kwam, dan zou ik daar direct op springen en “ja” zeggen. Zo was ik ook voor iedereen beschikbaar, zoals ik al eerder schreef. Het was mijn eerste instinctieve reactie: “ja!”

En daar raakte ik keer op keer uitgeput door. En bitter.
Want ja, de meeste uitnodigingen waren absoluut niet correct voor mij. En heel slecht gecompenseerd. En dan hou je dat niet lang vol. Daar gaan die energie-reserves weer.

Op wilskracht (gedefinieerd Hart) ben ik vaak doorgegaan, onderweg mijn mentale, emotionele en fysieke gezondheid in gevaar brengend. En nu zit ik in die transitie met de nodal shift en merk ik dat ik dat niet langer kan. Of het is een kwalitatieve uitnodiging/relatie, of het is niks.

Hoe radicaal!

Point of no return

En toch… levensbelangrijk wil ik het nog eens 42 jaar volhouden.
Het zou zonde zijn om al vroeg te sterven omdat ik steeds anderen hun wensen en behoeften voor die van mij zet, toch? Wat heeft de wereld daaraan als ik niet mijn levensdoel leef, maar een voetveeg ben voor anderen? Niets. Helemaal niets.

En zo voelt het nu wel.
Een “point of no return.”
Of ik ga beter voor mezelf zorgen, of ik breng mijn leven in gevaar.

Mijn leven begint pas. Dat weet ik ook uit de astrologie, met bijna al mijn planeten langs de Noordelijke Maanknoop-kant. En ik heb slechts mijn Maan langs de Zuidelijke Maanknoop-kant. En Neptunus zowat in het midden.

Als ik niet goed voor mezelf ga zorgen en de voetveeg blijf zijn die ik was, dan gooi ik dat allemaal weg: al dat potentieel van al die planeten. Dan volbreng ik niet waarvoor ik op de wereld ben gezet.

De meeste mensen gaan pas hun levensdoel leven na hun 40ste levensjaar.
Dat is ook het moment waarop we eigenlijk volwassen worden, ook al pusht onze samenleving om al 20 jaar eerder volwassen keuzes te maken.
Volstrekt normaal dus dat je leven pas écht vorm krijgt eens je die mijlpaal voorbij bent (en voor 6-lijnen vaak pas na hun Chiron Return: na hun 50ste dus!).

Dus in dat geval is deze nodal shift wel een belangrijke wake-up call voor mij en kan het wachten niet radicaal genoeg zijn. En gek genoeg voelt het helemaal niet als radicaal, maar als heel natuurlijk (zolang ik aandacht blijf hebben voor wat mijn geest probeert te doen).

Vertrouwen

Welkom in de tweede helft van mijn leven, haha 😅
Ik kijk uit naar de uitnodigingen mét (h)erkenning én de juiste compensatie.
Voor minder ga ik niet meer.

En zolang die er nog niet zijn… lekker achteroverleunen en genieten.
Lekker studeren (Rave ABC begint nu vrijdag) en mijn gaven verder verfijnen (en oh boy, wat heb ik veel geleerd in intussen 43 jaar tijd!).
En rusten. Veel rusten.

Maar ook vooral: erop vertrouwen dat er wel degelijk mensen zijn die zitten te wachten op mijn wijsheid en leiding. En dat ik die mensen ook steeds opnieuw zal tegenkomen…

Categorieën: Dieper Duiken

Was dit waardevol voor je?

Heb ik jou waarde gegeven op jouw Gene Keys en Human Design reis?
Trakteer me op een koffie of doneer via Paypal. Op die manier kan ik mijn werk verderzetten en ook af en toe een Gene Keys-cursus of reading schenken aan iemand die het financieel wat moeilijker heeft — Hartelijk dank voor je steun!

Blijf op de hoogte!

Meld je aan om mijn nieuwsbrief te ontvangen — je ontvangt maximaal 4 e-mails per maand:

Je kan op elk moment uitschrijven via de link onderaan elke e-mail.
Voor meer details, check mijn privacyverklaring.