Ik ben een Projector. Vertel me niet wat te doen.

Projectors zijn niet hier om gegidst en geadviseerd te worden door Generators. Telkens wanneer een Generator jou vertelt wat je moet doen, slap them.

Eén van mijn Instagram-posts werd op enkele uren tijd de meest populaire post van alles wat ik in de voorbije tijd heb gepost. Ik schrok er zelf een beetje van, haha.

Het gaat om deze post ⇢

Ik vond het best spannend.
Vroeger zou ik nooit zo’n directe uitspraken durven doen. Bang om afgewezen te worden. Bang tegen weerstand op te botsen of uitgedaagd te worden in mijn uitspraak (Gene Key 17 in mijn Evolutie).

Toen ik me afvroeg waar ik deze week over zou schrijven was mijn eerste reactie dan ook om dit onderwerp te vermijden. Maar toch merk ik op dat ik hierover schrijf. Ik leer intussen steeds meer om wat mijn geest wil niet te serieus te nemen maar eerder de natuurlijke impulsen van mijn lichaam te volgen.

Projector temidden Generators

Dus, hier ben ik dan.
Een 5/1 emotionele Projector temidden vele Generators.

En ik merk op dat steeds opnieuw Generators zich geneigd voelen om mij te vertellen wat ik moet doen. Me te vertellen wat ze zien, wat hun intuïtie hen ingeeft, wat hun buikgevoel zegt, en dan krijg ik dat in de vorm van advies of een slimme vraag om me te doen reflecteren over mezelf.

En ik merk op dat, steeds wanneer dat gebeurt, mijn lichaam een beetje in een kramp schiet. Maar als brave spirituele leerling denk je dan (en let vooral op het werkwoord dat ik hier gebruik: “denk”): de wereld is een spiegel van mijn binnenkant, dus wat heb ik hier te leren?

Ik betrok het op mezelf. Ik zag de weerstand als iets wat ik “fout” deed of moest “verbeteren” aan mezelf. Iets dat moest gefikst worden.

Maar toen kwam ik die grappige quote tegen van Ra Uru Hu:

"Next time somebody blurts out to you what they think you should do, smack them, a good Zen slap. 'I'm a projector,' even though they don't know what it means, it might be fun; try it. 'Don't tell me what to do.' You're not here to be told what to do. You're not here to be controlled. You're supposed to be at the top of the hierarchy. You're supposed to be the guiding light. You're not supposed to be under the thumb of the others, of the group, the family, the organization."

En dan is het mij zo duidelijk.
Nee, ik accepteer dat niet. Hier trek ik een grens. Ik hoef jouw gegids en advies niet. Dat is niet jouw rol. Dat is míjn rol!

En dan kan mijn lichaam weer ontspannen.
Dan voel ik mijn ademhaling verdiepen en mijn geest tot rust komen.

De grap van de maya

Een bevriende Projector, die al vele jaren Human Design studeert en ook bij Jovian heeft gewerkt, zei al lachend tegen mij: “Ik heb het ook geprobeerd. Maar Generators snappen het echt niet.”
En ik ben blij dat ze dat zei, want ik moest spontaan beginnen lachen.

Wat een grap is deze maya toch.
We verliezen onszelf zodanig in de illusie dat het eigenlijk hilarisch is om te zien. Generators die Projectors gidsen. Projectors die zich gedragen als Generators. En iedereen die het Manifestor-pad probeert te bewandelen.
Wat een grap!

En tegelijkertijd is het natuurlijk ook droevig.
Zoveel mensen die gefrustreerd, teleurgesteld, boos en bitter rondlopen. Terwijl het eigenlijk heel eenvoudig is. Maar natuurlijk willen we dat niet horen. En dat kan je ook niet zo even zeggen wanneer iemand oprecht lijdt. Er is ook ontzettend veel mededogen nodig.

Grenzen stellen

Ik merk op dat na 3,5 jaar in mijn experiment er eindelijk een punt is gekomen waarop ik dus een grens trek. En dat is best een overwinning. Mijn bewustzijn is zo gegroeid dat ik opmerk dat mijn lichaam dus in een kramp schiet wanneer Generators me proberen te gidsen, in een bepaalde richting willen duwen, me proberen beïnvloeden, etc.

En dus zeg ik: “Nee. Niet met mij.”
En ook al begrijpen de meeste mensen het niet, het is belangrijk dat ik dit voor mezelf doe.

En dan krijg je wel wat reacties van mensen die zich persoonlijk aangevallen voelen. Echter, het is niet persoonlijk. Het is puur mechanisch.

Het is vooral erg lastig om die grenzen aan te geven met mensen die zich in de Gene Keys verdiepen. Omdat daar ook vaak de cultuur heerst dat je lief, vriendelijk en mild moet zijn met elkaar. Dat als je je getriggerd voelt, bijvoorbeeld, je pauzeert om daar even mee te gaan zitten, maar de ander daar niet mee lastig valt.

Dat wekt de indruk dat men geen grenzen meer mag stellen. En als je ze stelt dan lijkt het wel alsof je jezelf beperkt of limiteert, terwijl het net om het omarmen van ongelimiteerde mogelijkheden gaat.

Een mooie utopie natuurlijk, maar in realiteit zijn we met z’n allen nog niet zover dat we die ongelimiteerde mogelijkheden leven. We leven nog steeds in deze maya met z’n vele beperkingen. We leven nog steeds in de illusie van afscheiding, en ook al zijn velen van ons zich bewust van de interconnectie van alles, we zijn nog niet zover dat die illusie is overstegen.

Dus voor mij gaat Human Design dan ook echt over het toelaten, accepteren en omarmen van die beperkingen. De beperkingen van mijn mechanisme, bijvoorbeeld. Dat is lastig voor de geest om zich daarbij neer te leggen. Maar het leven wordt zoveel eenvoudiger als ik het doe.

En met de beperkingen van het mechanisme komt ook de begrenzing. Tot daar en niet verder. Het niet accepteren dat het niet-zelf gedrag van iemand anders jou gaat schaden. Je kan respect hebben voor elkaars proces, maar daarmee hoef je nog niet toe te laten dat je verkrampt moet gaan rondlopen om niet op iemands tenen te gaan trappen.

Het lichaam heeft altijd gelijk

Het lichaam heeft altijd gelijk.
Gegids worden door of advies krijgen van Generators — en vooral ongevraagd, want dat is wat meestal gebeurt — voelt onnatuurlijk. Het trekt alles uit balans. En dus accepteer ik het niet. Ondanks alle goede bedoelingen.

Tenzij ik natuurlijk uitdrukkelijk om advies vraag. Dat is een andere zaak. Maar het is niet omdat ik iets deel of iets zeg, dat dat de deur open zet naar gegidst en geadviseerd willen worden. Zeker niet.

Dat komt natuurlijk ook met verantwoordelijkheid.
Dat ik zelf ook niet anderen ga gidsen en advies geven zonder hun formele uitnodiging, zonder hun (h)erkenning. Dat is de oefening van mijn Strategie.

Beperkingen accepteren

Die beperkingen zijn er niet voor niets.
En ik las een mooie reactie in mijn Facebookgroep voor Projectors:

“Calling it ‘limiting’ is still being hooked into conditioning. In a world where differentiation, uniqueness, and diversity are fully embraced, there would not be an issue. DNA transmutation doesn't really fit here (yet) in the current state of humanity until all humanity transcends itself.”

Dit is waar we zijn.
Als we niet accepteren waar we zijn, dan ben je een poging aan het doen om de realiteit te omzeilen, wat altijd tot meer lijden leidt.
Alles begint met acceptatie van wat is en de integratie van onze beperkingen voor we ze uiteindelijk kunnen overstijgen.

De Gene Keys houden ons een betoverende wereld, een hemel op aarde voor waarin we die beperkingen niet langer hebben. Maar dat is momenteel nog steeds een utopie, iets waarvoor we nog vele honderden jaren evolutie (en involutie) nodig hebben. En toch zien we wat het kan zijn, wat het kan worden, maar daar zijn we nog lang niet. En het leven is nu, niet in de toekomst.

Ook al bestaat die hemel op aarde in het nu, want uiteindelijk is die afgescheidenheid en de imperfectie slechts een illusie, in ons menselijk bestaan zit de illusie nog stevig op z’n plaats. Al kunnen we al vele glimpen opvangen van wat er zich achter de sluier bevindt.

Ra zegt het dan weer zo:

"You have years and years of conditioning that you need to get rid of. That's cellular; that's seven years. It takes time. And while you're getting there, you need to understand the movie and the way the program works. And you need to understand your own limitation so you can transcend it. And you can; the moment that you're living correctly, you can."

Ook hij zegt dat we onze beperkingen kunnen overstijgen. En symbolisch wordt dat voorgesteld door het 7-jarige deconditioneringsproces. Maar ik maak me geen illusies. Zelfs na 7 jaar deconditioneren zijn we nog niet op die bestemming, want bijna de hele wereld leeft nog steeds in hun niet-zelf, en daar zijn we nog steeds deel van, of we het nu willen of niet.

Maar telkens wanneer iemand correcter gaat leven, veranderen we ook de hele wereld. Het zaadje is lang geleden al geplant. De conceptie is lang geleden al gebeurd en we bevinden ons nu in het geboortekanaal. Het kan zo intens en pijnlijk zijn, maar vele mensen die al het licht aan het einde van de donkere tunnel. Het zit eraan te komen; we voelen het en we ervaren de transitie met steeds meer klaarheid.

Maar we zitten er samen in. Dat is het spel.
Transcenderen gebeurt pas wanneer de laatste mens op aarde er klaar voor is.

En dus ben ik blij met Human Design die me helpt om op een heel basic en fundamenteel niveau op een heel eenvoudige manier met die beperkingen om te gaan. Ze te integreren. Niet als iets wat ik “actief” doe, maar waarin ik groei, waarin ik als van nature evolueer en involueer.

Halve Projectors bestaan niet

Dus na 3,5 jaar zeg ik “nee” tegen Generators die me proberen gidsen of adviseren. Dat is weer een nieuwe stap in mijn natuurlijke evolutie, zo lijkt het. Dat is wat ik opmerk. Dat is aan het gebeuren. Spannend.

En met die “nee” neem ik verantwoordelijkheid voor mijn mechanisme.
Met die “nee” zak ik dieper in mijn Projector-zijn.

“Halve Projectors bestaan niet,” zei Ra ook.
Of je bent ‘m helemaal of je probeert iemand te zijn die je niet bent.
En dat is een van de grootste diensten die ik de wereld kan bewijzen: door mijn beperkingen ten volle te omarmen, door op en top Projector te zijn.

Categorieën: Dieper Duiken, Generators, Projectors

Was dit waardevol voor je?

Heb ik jou waarde gegeven op jouw Gene Keys en Human Design reis?
Trakteer me op een koffie of doneer via Paypal. Op die manier kan ik mijn werk verderzetten en ook af en toe een Gene Keys-cursus of reading schenken aan iemand die het financieel wat moeilijker heeft — Hartelijk dank voor je steun!

Blijf op de hoogte!

Meld je aan om mijn nieuwsbrief te ontvangen — je ontvangt maximaal 4 e-mails per maand:

Je kan op elk moment uitschrijven via de link onderaan elke e-mail.
Voor meer details, check mijn privacyverklaring.