Waarom de Gene Keys niet per se voor Projector is

Heel veel mensen vertellen me dat ze de Gene Keys prefereren boven Human Design, omdat het toegankelijker en meer “vrouwelijk” is...

De Gene Keys zijn populair.
De meeste mensen ontdekken de Gene Keys via Human Design en zijn opgelucht dat ze daarmee aan de slag kunnen. Want Human Design is nogal een konijnenhol, vinden ze (terecht!) en voelt soms erg masculien, gelimiteerd en gesloten als systeem. De Gene Keys daarentegen voelt meer feminien, expansief en open.

Ik kan erin komen en in het begin was ik helemaal mee met die stelling.
Zoals met alles maak ik een verliefdheidsperiode door bij nieuwe ontdekkingen waardoor ik het niet helder zie. Maar met verloop van tijd en door systemen te gaan testen en toe te passen komt er uiteindelijk een einde aan die verliefdheidsperiode en begin ik de dingen te zien voor wat ze zijn.
Dit gebeurde ook met de Gene Keys.

Ik ontdekte dit systeem in 2019, kort nadat ik Human Design was tegen gekomen, maar duurde nog tot in 2021 voor ik de Gene Keys serieus begon te nemen en me ertoe verbond om ze diepgaand te contempleren.

Nu, ruim een jaar later heb ik zoveel meer inzicht gekregen in dit systeem en na daar een tijdje mee te gaan zitten wil ik graag enkele van die inzichten met je delen. O.a.: waarom de Gene Keys als systeem niet per se voor Projectors is.

Generators kunnen dit nooit echt begrijpen

Eerst en vooral — en dit klinkt misschien niet zo inclusief — heb ik gemerkt dat ongeacht hoe vaak ik er met Generators over praat, ongeacht hoe ik het verwoord of probeer uit te leggen, het is onmogelijk voor hen om een Projector-perspectief ten volle te begrijpen. Het is niet hoe ze zijn ontworpen.

Ik ben tot deze inzichten gekomen vanuit een vraag namelijk, die ik had gesteld aan menige van mijn mede-Gene-Keys-reizigers, maar ik besefte maar half dat de meesten van hen Generators zijn. En daardoor kreeg ik ook Generator-antwoorden waardoor ik het gevoel had dat mijn vraag niet begrepen werd.

Het duurde tot ik mijn vraag aan enkele Projectors richtte, die ook bekend zijn met de Gene Keys, vooraleer ik besefte hoeveel Type echt kan doorwegen en hoe ik onrealistische verwachtingen had van mijn Generator-vrienden. We mogen ons dan wel verdiepen in hetzelfde systeem — de Gene Keys — maar dat wil niet zeggen dat we dit systeem op dezelfde manier beleven.

Ik besefte dat hoe langer ik bleef verwachten van Generators dat ze mij als Projector zouden begrijpen, hoe meer ik met teleurstelling, conflict en onbegrip te maken zou hebben. En dat is niemands schuld. Het is gewoon wat het is: Types opereren heel verschillend van elkaar en alleen door dat te respecteren kom je uiteindelijk tot wederzijds begrip.

Licht versus Schaduw

Ik wist dat al wel, maar ik had er nooit echt bij stilgestaan.
De Gene Keys wekken namelijk de indruk dat Type er niet toe doet. Het gaat ‘m om die unieke reis die je hebt met jezelf. De reis van zelf-ontdekking, zelf-realisatie en zelf-illuminatie.

Richard Rudd wordt geprezen om zijn prachtige, feminiene, ontvankelijke, liefdevolle en open taal. Door de Gene Keys vanuit die gave te omschrijven creëerde hij een magische wereld om in te verdwalen, met een sterk communitygevoel onder diens reizigers.

Van de mensen die uit Human Design overstappen naar de Gene Keys, wat bij velen al vroeg in hun Human Design experiment gebeurt, hoor ik dan ook vooral wat voor verademing het is om eindelijk alles weer open te trekken, een meer zachte aanpak te ervaren, zonder al de vakjes en kadertjes van het meer rigide Human Design Systeem.

Bovendien is er ook de aanname dat de Gene Keys zijn geschreven vanuit een hogere frequentie waardoor het fijn vertoeven is in de teksten van Richard Rudd, terwijl Ra Uru Hu’s Rave I’Ching werd geschreven vanuit het niet-zelf, de schaduwfrequenties zou je kunnen zeggen.

En dat klopt ook.
Ra gaf zelf toe dat zijn interpretatie van de I Tjing werd geschreven vanuit het perspectief van het niet-zelf, omdat in die tijdsgeest hij begreep dat mensen vooral gemotiveerd werden door angst, shock en schaamte. Hij zei dat als hij lang genoeg leefde, hij hoopte om ooit een interpretatie te schrijven vanuit het “ware zelf,” maar jammer genoeg is hij daar nooit aan toegekomen. Hij stierf in 2011.

Richard Rudd daarentegen bleek deze bredere visie te hanteren en introduceerde ons in het Spectrum van Bewustzijn, waarin we worden uitgedaagd onze Schaduwen te omarmen, daarin de Gave te ontgrendelen, en uiteindelijk de Siddhi, de allerhoogste frequenties, te belichamen. Heel aantrekkelijk, vooral voor een spiritueel publiek.

Verschillend gefocust

Maar vergis je niet. Er is veel meer aan de hand, maar dat is wat moeilijker te zien.
Daarom duurde het bij mij ook een hele tijd (ruim een jaar!) om helderheid te krijgen op wat de Gene Keys nu echt voor me kunnen betekenen. En allicht heb ik daar nog niet het einde van gezien.

Richard Rudd is een Generator.
En als je je al goed verdiept hebt in Human Design, dan begint je dat misschien wel op te vallen als je je in de Gene Keys verdiept. Althans, dat gebeurde bij mij. En het triggerde een hele resem aan vragen vanuit een verwarring die ik initieel voelde.

Nu, het is zo dat voor Generators, dit verhaal allicht anders is.
Generators zijn hier om de vraag “Wie ben ik” te beantwoorden. Zij zijn niet hier om zich te focussen op wat anderen doen, hoe anderen denken, hoe anderen in elkaar steken, etc. Dat laatste is iets typisch voor Projectors.

Dus bij Generators komt het waarschijnlijk niet eens op om na te denken over het feit dat Richard Rudd ook een Generator is en wat dat dan betekent voor de Gene Keys en de beleving ervan. Dat is eerder iets wat een Projector zich afvraagt, want de Projector is hier om de vraag “Wie ben jij” te beantwoorden.

Generators en Projectors zijn dus verschillend gefocust.
Bij de Generator gaat het bijna altijd om het Zelf. Bij Projectors is de focus net op de buitenwereld, op de ander, in een poging zo de wereld en de ander te begrijpen, en onrechtstreeks daardoor ook zichzelf.

Dat is ook waarom Generators mij vaak andere antwoorden geven dan Projectors, wanneer ik een vraag stel. Eerst en vooral vinden Generators mijn vragen vaak niet zo interessant, omdat het niet over het Zelf gaat, maar over iemand anders of de wereld in het algemeen. En als ze dan een antwoord vormen, dan hebben ze het ook vooral over zichzelf. Generators doen het in het algemeen al niet zo goed met open vragen, terwijl het Projectors net heel leuk is om open vragen te krijgen.

Zo heb ik aan den lijve ondervonden hoe belangrijk Type toch wel is, zelfs al zijn we er ons niet altijd van bewust.

Type maakt wel degelijk verschil

Feit is, en dat heb ik ook moeten ondervinden: een Generator bekijkt het leven altijd door de lens van de Generator. Het is niet anders. Net zoals de Projector het leven altijd bekijkt door de lens van de Projector. We kunnen niet zomaar even van lens wisselen. Zelfs als we inclusief proberen te zijn en ons zoveel mogelijk inleven in de positie van de ander, bekijken we het nog steeds door de lens van ons Type.

Het verschil is dat de Projector hier is om de ander te gidsen en te begeleiden, en voornamelijk Generators en hun energie. Daardoor is het voor Projectors makkelijker om het leven door een Generator-lens te bekijken dan omgekeerd. Projectors hebben een naar buiten uitstralende en penetrerende aura. Onze aura penetreert de energie van de ander, waardoor wij die informatie absorberen. En vanuit het absorberen van die informatie krijgen we input over hoe die ander opereert, of hij of zij opereert vanuit het ware zelf of het niet-zelf, hoe hij of zij zijn/haar energie gebruikt, etc.

Maar bij Generators werkt het niet zo.
Hun aura is open en omhullend. Ze nemen de hele wereld in, maar niet met de bedoeling om daardoor zicht te krijgen op de wereld of de ander, maar net om alles te omhullen in hun energie. Daardoor worden Generators beschouwd als de “warmste” Types, een hele aantrekkelijke energie, vooral voor de andere Types. Wanneer je je in het gezelschap van een Generator bevindt die zijn/haar energie correct inzet, dan voelt alles energiek en warm. Generators als grootste groep van alle Types, kunnen zo de hele wereld transformeren.

Richard Rudd is een Generator met een bepaalde warmte die je absoluut niet bij de grondlegger van Human Design kan terugvinden. Ra Uru Hu was immers een Manifestor, een van de minst toegankelijke Types waar de meeste mensen zichzelf ofwel toe aangetrokken voelen ofwel helemaal niet. Manifestors hebben een eerder afstotende, impactvolle aura. Ze kunnen je leven binnenwalsen en je weet vaak niet wat je overkomt. Soms voel je wanneer een Manifestor de ruimte binnen stapt en wil je meteen weg van die energie.

Kan je je voorstellen als je nu Human Design en de Gene Keys als twee systemen naast elkaar zet, hoe dat een compleet verschillend publiek aantrekt omwille van hoe deze twee systemen door hun grondleggers in de wereld zijn gezet?

De Gene Keys is een Generator-systeem

Hoe hard Richard Rudd ook zijn best zou doen, de Gene Keys kunnen alleen door zijn Generator-lens zijn gecreëerd en uitgedragen. En gezien Richard Rudd momenteel nog steeds in leven is, is dat ook nog steeds de energie-indruk die je krijgt. De Gene Keys zijn een Generator-systeem.

Als je je verdiept in de Gene Keys, dan gaat het jou misschien ook opvallen (alhoewel dit misschien eerder opvalt als Projector, dan wanneer je een Generator bent) dat alles draait rond de vraag “wie ben ik?”

Zeven Jaar op het Wiel des Doorgang

Een ander aspect is dat men vaak vergeet dat Richard Rudd begonnen is met Human Design, voor hij de Gene Keys creëerde. Richard Rudd was een student van Ra Uru Hu en werd uiteindelijk een Human Design leraar met een eigen school in het Verenigd Koninkrijk, met toestemming van Ra.

Richard Rudd ging zelf door een extensief en diep deconditioneringsproces van zeven jaar, waarin hij diepgaand experimenteerde met zijn Generator Strategie en zijn emotionele Autoriteit. Hij beschrijft dat proces in zijn e-book: “Seven Years on the Wheel of Passage.”

De Gene Keys wekken de indruk dat je helemaal geen Strategie en Autoriteit nodig hebt om tot zelf-realisatie en zelf-verlichting te komen, en in de kern klopt dat ook. Er zijn immers tig wegen naar het leven van je Strategie en Autoriteit zonder ook maar een beetje van Human Design te kennen. Vele mensen zijn ons al voorgegaan op dat pad, nog voor Human Design zelfs bestond.

Maar het feit is: Richard Rudd kwam niet zomaar tot zijn Gene Keys.
Hij ging net zoals veel Human Design-studenten door dat deconditioneringsproces en werkte dus een hele lange tijd met die Strategie en Autoriteit vooraleer hij tot bepaalde inzichten en manieren van leven kwam die hem nu zo eigen zijn.

De Gene Keys wekken dus de indruk dat je zo even het fundament kan gaan overslaan en meteen diezelfde resultaten kan bereiken met puur de Gene Keys te contempleren. En voor sommigen is dat allicht ook het geval. Een van mijn Human Design mentors, John Cole, vermoed dat als er één Type is die daar ook echt in kan slagen, het de Generators wel zijn.

Hij ging ook door het Gouden Pad en is dus bekend met de Gene Keys, maar als Projector getuigt hij dat dat dan toch geen sinecure bleek. Hij ziet ook hoe de Gene Keys heel aantrekkelijk zijn bij een spiritueel publiek omwille van die meer zachte, open aanpak — allicht die warme Generator-gloed die we met z’n allen oppikken ook — in vergelijking met het meer obscure Human Design dat helemaal niet zo’n mooie belofte lijkt te maken. Maar daarmee wil dat nog niet zeggen dat de Gene Keys je daarom dichter bij jezelf brengen. Dat kan, maar dat is niet altijd zo.

De Gene Keys en Projectors

Het gekke is dat toen ik mijn vraag publiekelijk stelde, over hoe Projectors het Gouden Pad ervaren en of zij heil vinden in de contemplatieve, introspectieve aanpak, ik in het begin alleen antwoorden van Generators kreeg. Enerzijds is de community van de Gene Keys vergeven van de Generators, maar anderzijds lijkt het dat de meeste Projectors op het Gene Keys pad er nog niet bij hebben stilgestaan dat hun ervaring misschien anders kan zijn, of zelfs niet helemaal werkt zoals verwacht.

Ik vond dat ontzettend verrassend om te ontdekken.
Ik had helemaal niet verwacht dat die vraag beantwoorden — ook al vroeg ik uitsluitend om persoonlijke ervaringen en dus geen sluitend antwoord — zo moeilijk zou zijn. En toen kwamen er druppelsgewijs wel wat antwoorden van Projectors binnen, maar het bleef erg aan de oppervlakte.

Dat daagde mij nog meer uit dieper te duiken in die vraag.
Vandaar dat ik deze vraag ook stelde aan mijn Human Design mentors, John en Amy (van Human Design Collective) omdat zij Projectors zijn met heel veel ervaring binnen Human Design, maar ook met wat ervaring met de Gene Keys.

Hun antwoord bevestigde mijn vermoeden en intuïtie, maar ook: het was een antwoord dat je van Projectors kan verwachten die heel nauw in verbinding staan met hun Strategie en Autoriteit, die ook echt hun experiment léven en er dus niet alleen over nadenken (daarom heb ik hen ook als mentors gekozen, uiteraard).

Het 7-jaar deconditioneringsprocess omzeilen

In de eerste jaren van mijn Human Design-experiment vond ik het best uitdagend en lastig om te leren vertrouwen op mijn Strategie en Autoriteit. Ik voelde voortdurend weerstand en met veel perioden dacht ik het beter te “weten,” door mezelf allerlei verhalen aan te praten om het maar niet te moeten doen.

Meerdere keren probeerde ik Human Design achter me te laten omdat ik het idee had dat ik in een vakje werd gestopt, gelimiteerd werd door een nogal rigide systeem, niet met Ra Uru Hu’s energie en taal om kon, en noem maar op.

Maar keer op keer kwam ik terug bij Human Design, of ik dat nu wilde of niet.
Vaak weten we helemaal niet wat we willen. We denken dat we weten wat we willen, maar de realiteit is vaak anders. In de kern is er eigenlijk geen vrije wil (lees ook mijn andere “long read:” Geen keuze) en zijn de meesten van ons dus voortdurend in gevecht met onszelf om controle te krijgen over ons leven.

Dat vechten is heel erg vermoeiend voor ons lichaam. Zo maken we onszelf ook mentaal, emotioneel en zelfs fysiek ziek. En deel van het deconditioneringsproces is ook dat we daar doorheen gaan. Telkens komt die weerstand weer op waarbij we worden uitgedaagd om los te laten en ons over te geven.

Die “zeven jaar” is dan ook maar een indicatie omdat het gemiddeld zeven jaar duurt voor ons lichaam om zowat elke cel te vernieuwen. Dus elke zeven jaar krijgen we een enorme kans om ons leven bij te sturen, om meer te worden wie we écht zijn, maar ons geest is geconditioneerd om weerstand te bieden en in controle te blijven, dus in werkelijkheid duurt die zeven jaar vaak een heel leven.

Niettemin, door die weerstand die we vaak voelen willen veel mensen uiteindelijk weg van Human Design omdat de confrontatie te veel is om te verdragen en dan lijken de Gene Keys een zachter, liefdevolle en meer open systeem waarin je misschien wat langer kan talmen, jezelf wat langer om de tuin kan leiden.

Natuurlijk is het met de Gene Keys evengoed mogelijk om door dat conditioneringsproces te gaan, want het leven zal ons altijd uitdagen om meer van ons ware zelf te omarmen en datgene wat niet correct voor ons is los te laten. Dat is de aard van het leven. We krijgen daarvoor voortdurend signalen (die we dus meestal negeren of niet opmerken).

Maar je zou kunnen zeggen dat je met Human Design nogal een rauwe boterham krijgt voorgeschoteld, terwijl je met de Gene Keys iets krijgt wat smakelijker is en minder zwaar op de maag lijkt te vallen. Toch kunnen de doorbraken met de Gene Keys enorm zijn — en die worden ook vaak gerapporteerd door reizigers — terwijl die met Human Design misschien uitblijven omdat het te veel weerstand oproept.

En toch, in de kern, gaat het om hetzelfde: omarm je ware zelf. Geef je over aan het leven. Stop met je leven te leiden vanuit je hoofd. Stop met het leven te bedenken.

Dus de vraag is eerder: welk systeem is meer afgestemd op hoe jij leert? Wat ben jij bereid te omarmen?

In ieder geval gaat het dus niet om het omzeilen van dat 7-jarig deconditioneringsproces waartoe je in het Human Design Systeem wordt uitgedaagd. In de Gene Keys is het immers niet anders, alleen de aanpak is helemaal anders en dan is de vraag of dit wel echt bij Projectors past?

Gene Keys en Projectors

Als je voortdurend wordt uitgedaagd om te pauzeren en naar binnen te keren, om de antwoorden in jezelf te vinden, dan krijg je misschien als Projector al gauw het idee — als je heel erg aandachtig bent natuurlijk — dat dit voor jou niet zo werkt.

Projectors zeggen het al wel eens in Human Design: “Ik zit maar wat naar mijn Human Design grafiek te staren en weet wel wat het allemaal betekent, maar ik heb echt nog steeds geen idee wie ik ben.”

Met naar binnen te keren en je te focussen op jezelf, kom je er als Projector immers niet. Alhoewel we bepaalde lijnen kunnen hebben die een introspectieve kwaliteit hebben (1ste lijn, bv.) of ook kunnen leren uit ervaringen (3de lijn, bv.) blijft onze aura gericht op de wereld om ons heen, op de ander.

Projectors kunnen zichzelf dus alleen echt leren kennen via de ander, door de aura van anderen te penetreren en aan de hand van die informatie, die je dan absorbeert, te beseffen in welke mate jij anders en uniek bent.

Projectors zijn misschien daarom — aldus Ra Uru Hu — een van de moeilijkste types om te deconditioneren. De meeste Projectors zijn heel diep geconditioneerd en toch spelen ze een enorm belangrijke rol in de Grote Verandering, waar we nu midden in zitten. Daarom geeft Jovian Archive (Ra’s officiële site) korting aan Projectors in de hoop dat ze zich zo uitgenodigd voelen om Human Design te studeren en sneller gaan deconditioneren, zodat ze eindelijk hun échte rol gaan opnemen.

Echter, de Gene Keys gaan vooral over de Kunst van Contemplatie waarin je dus wel uitgedaagd wordt om in die pauzes te reflecteren op je binnenwereld. Ik heb het zelf dus bijna een jaar intensief gedaan en kwam tot de conclusie dat ik alleen écht tot inzichten en openbaringen kwam wanneer ik in gesprek ging met anderen.

Ik haalde dus, ondanks al dat contempleren en reflecteren, mijn informatie altijd elders. Niet in mijn binnenwereld. Ondanks dat de Gene Keys zelf, de manier waarop Richard Rudd het Spectrum van Bewustzijn heeft omschreven, enorm waardevol voor mij zijn.

Het Gouden Pad is dan ook een individueel pad.
Het daagt je uit om diep in jezelf te kijken en jouw eigen genius te ontdekken (Activeringsreeks). En pas in de Venusreeks wordt je ook uitgedaagd om te leren doorheen je relaties, en hier komt dan misschien een Projector-aspect om de hoek kijken: namelijk dat je je blik meer naar buiten richt en eerlijk naar je relaties kijkt, waarna je tot inzichten komt over jezelf en de patronen die zich in jouw leven uitspelen.

Maar als Projectors zich puur baseren op die zelfreflectie, het naar binnen keren, de Gene Keys internaliseren zonder interactie met de buitenwereld, dan lijkt het mij heel straf mochten ze tot die zelf-realisatie komen. Feit is: voor Projectors is dat zelfs niet eens zo erg van belang. We zijn immers hier om de ander te kennen, niet onszelf. Natuurlijk is er een mate van zelfbewustzijn nodig om te weten hoe jij met je Projector-gaven het best het grotere geheel kan dienen, maar de focus op jezelf leggen is niet echt een Projector-ding (wel een Generator-ding).

En dat is voor een Generator moeilijk te begrijpen want zij zijn net hier om de focus helemaal op zichzelf te leggen, in zichzelf te keren en van daaruit tot inzichten te komen, zodat zij leren wie zij zijn en hoe ze hun energie ten volle en correct kunnen inzetten. Het zijn bijna tegengestelde werelden als je het zo bekijkt…

Systeemkenners

Natuurlijk wil ik hiermee niet zeggen dat je helemaal niets met de Gene Keys moet gaan doen, maar beter terug kan keren naar Human Design. Nee, daar gaat het helemaal niet om. Het gaat erom dat je je Strategie en Autoriteit kan volgen, dat je je leert overgeven aan het leven en dat kan perfect met beide systemen (of een ander systeem, of helemaal geen systeem).

Het feit is dat Projectors allicht de Gene Keys op een andere manier beleven, er anders mee omgaan en de focus anders leggen (misschien meer op het begrijpen van anderen hun hologenetisch profiel en het gidsen van anderen — bij voorkeur Generators — met de Gene Keys). Het ergste wat je kan doen is jezelf als Projector forceren om je op een Generator-manier door de Gene Keys te bewegen, alleen maar omdat Richard Rudd het zo presenteert, of omdat iedereen (en de meeste mensen zijn Generator) het zo doet en het zo lijkt te horen.

Dan volg je niet je Strategie en je Autoriteit en sla je dus de bal volledig mis. Dan worden de Gene Keys het zoveelste systeem om jezelf verder te conditioneren, i.p.v. je ware zelf te omarmen. Dat eindigt uiteindelijk alleen maar in Projector-bitterheid en het gevoel niet gezien en (h)erkend te worden voor wie je bent.

Maar het is een leerproces natuurlijk, en ook een proces van bewustwording. Kijk maar naar mij: het duurde bijna een jaar voor het me duidelijk werd. Je zou kunnen zeggen: wat een verspilde energie, dat jaar, maar dat is niet zo. Ik heb er ontzettend veel van geleerd en intussen voel ik me ook best thuis in de Gene Keys community. Ik heb bovendien vrienden voor het leven gemaakt.

Het hoort er allemaal bij.
En als de Gene Keys en/of Human Design echt iets zijn wat jou roept, dan kom je er altijd weer bij terug.

En als jij een Projector bent, dan begrijp je misschien ook dat jij hier bent om meester te worden over systemen. We zijn immers hier om te gidsen en te begeleiden en systemen helpen ons daarbij. Ze brengen de structuur die mensen vaak (nog) nodig hebben om vertrouwen te laten groeien, tot we ze uiteindelijk niet langer nodig hebben (maar collectief zijn we daar nog niet).

Het is dus heel goed mogelijk dat je je geroepen voelt tot de Gene Keys, niet zozeer om zelf op die introspectieve reis te gaan met jezelf, maar net omdat je als systeemkenner mensen daar uitermate goed mee kan ondersteunen en begeleiden. Daarom is het Gidsenprogramma zowat het enige programma binnen de Gene Keys dat mij echt heel veel verder heeft gebracht: omdat het bedoeld is om jou te helpen bij het gidsen en ondersteunen van anderen met de Gene Keys, iets wat Projectors natuurlijk heel goed ligt.

Persoonlijk of interpersoonlijk

De mate waarin je als Projector ook die introspectieve, contemplatieve reis met jezelf kan afleggen, zal heel erg afhangen van jouw unieke Human Design grafiek. Sommige Projectors hebben heel wat individuele kanalen en poorten of een eerder persoonlijk profiel, waardoor de nadruk ook op jouw binnenwereld kan komen te liggen. Maar het is en blijft een uitdaging voor Projectors als dat jouw enige ingang is.

Veel beter zou zijn dat je je Projector aura eert door je vooral te focussen op de vraag: wie ben jij? En vanuit die interactie met anderen jezelf toelaat ook tot inzichten te komen over jezelf. Leren over jezelf op een meer indirecte manier dus.

Te veel nadruk leggen op jouw innerlijke reis wordt al snel een zelfobsessie bij Projectors. En sommige Gene Keys of activeringen in je grafiek kunnen dat nog versterken (de 10de poort is bijvoorbeeld zo eentje). Zelfobsessie leidt niet meteen tot meer inzicht in jezelf. Laat staan dat je zo je Projector-gaven kan uitleven op een manier die de wereld aantrekkelijk vindt. En wat ben je als Projector zonder de uitnodiging van de ander?

Laat Generators over zichzelf praten

Als Projector is het echter een groot geschenk om Generators wel de ruimte te geven om voortdurend op zichzelf gefocust te zijn. Dat is wat ze hier komen doen: zichzelf kennen. Introspectie, in zichzelf keren, zelfreflectie, zijn allemaal ideale tools voor Generators om tot meer inzicht te komen over zichzelf, waardoor ze ook makkelijker kunnen vertrouwen op hun Strategie en Autoriteit.

Zo leren ze ook waar ze van houden, welke activiteiten hun energie waard is. Zo leren ze ook wanneer ze hun energie niet correct gebruiken en daardoor niet alleen zichzelf maar ook de wereld energie ontnemen. Zo leren ze ook welke belangrijke rol ze als Generator spelen voor het welzijn van de hele planeet.

Generator zullen je dankbaar zijn wanneer je hen de ruimte geeft om — wat wij als Projectors soms als zelf-obsessie zouden benoemen — diep in zichzelf te keren en wat daarbinnen ligt naar buiten te brengen. Wat voor ons zelf-obsessie lijkt is voor hen net een verademing en iets natuurlijks. En de Gene Keys kan voor hen dus het ideale systeem bij uitstek zijn om dat soort pauzes te nemen, ook al halen wij, als Projectors, daar niet dezelfde dingen uit (aan hen ook om dat te respecteren).

Ontvankelijk of strategisch

Een ander aspect dat ook meespeelt — en niet Type-gebonden is — waardoor de ene mens zich meer aangetrokken voelt tot de Gene Keys en de ander tot Human Design, is de manier waarop ons brein werkt.

In My BodyGraph, wanneer je je grafiek bekijkt, dan zie je bovenaan, links en rechts van het hoofd, vier pijlen staan. Die wijzen ofwel naar links, ofwel naar rechts. Zo kan je meerdere pijlen naar rechts hebben wijzen of meerdere naar links, en soms is het evenredig verdeeld.

De bovenste pijl links vertelt ons of we een actief (linkwijzend) of passief (rechtswijzend) brein hebben. De bovenste pijl rechts vertelt ons of we een strategische (linkswijzend) of ontvankelijke (rechtswijzend) geest hebben.

Wijzen beide pijlen naar rechts, dan valt het jou misschien op dat je niet leert zoals je is aangeleerd of van je verwacht werd op school. Jij dompelt je onder in het leven, in ervaringen, en neemt alle indrukken op, waardoor je leert. Deze ontvankelijke, passieve manier van leren leunt heel erg aan bij de Gene Keys-aanpak en dan vooral bij hun nieuwste programma: de Droomboog.

Wijzen beide pijlen naar links, dan heb jij misschien veel meer structuur nodig, met logische stapjes, en leer je op een lineaire manier. Je sluit je als het ware af voor de wereld om jou heen om jou helemaal te focussen op wat je aan het leren bent. Deze strategische, actieve manier van leren leunt veel meer aan bij het Human Design Systeem, maar bijvoorbeeld ook bij het stap voor stap doorlopen van het Gouden Pad.

Natuurlijk kan je ook een strategische geest hebben met een passief brein. Of een actief brein met een ontvankelijke geest. Er zijn best wel wat nuances hier en dat maakt jou natuurlijk weer uniek met de rest van jouw Human Design grafiek.

Maar ik wilde dit even demonstreren omdat het heel goed uitlegt waarom Richard Rudd iets creëerde zoals de Gene Keys, en waarom Human Design geworden is wat het is dankzij Ra Uru Hu:

Niet toevallig heeft Ra Uru Hu linkswijzende pijlen en Richard Rudd rechtswijzende pijlen. In dat opzicht zijn hun systemen dan natuurlijk ook heel erg verschillend. En afhankelijk van jouw pijlen voel je je misschien meer aangetrokken tot het ene systeem, dan wel het andere, maar natuurlijk is het belangrijk dat je ook daarbij je Strategie en Autoriteit blijft volgen.

Het verrast veel mensen als ik zeg dat ik twee linkswijzende pijlen heb, net zoals Ra Uru Hu. Maar mijn onderste pijlen wijzen dan weer naar rechts, waardoor ik een meer observerende houding heb en een opener visie.

Mijn persoonlijke ervaring

Mijn linkswijzende pijlen zouden misschien kunnen verraden dat ik meer een Human Design-persoon ben. En toch hou ik van beide systemen.

Ik worstel nog steeds vaak met Ra Uru Hu’s energie en hoe het Human Design Systeem aan de wereld is gepresenteerd doorheen Ra, maar ik heb ook ontdekt dat de Generator-lens van Richard Rudd doorheen de Gene Keys ook niet bepaald bij me past.

Ik voel dus meer voor een combinatie van beide systemen waarin ik met mijn 5-lijn in mijn profiel hou van het praktische van Human Design. Mijn 1-lijn houdt van het feit dat er vele niveaus en aspecten zijn om te studeren en te onderzoeken.

Maar ik houd evengoed van de zachtere, open visie van Richard Rudd en hoe mij dat de ruimte geeft om het soms rigide kader van Human Design wat meer open te breken. Tegelijkertijd moet ik weliswaar mijn Projector-natuur respecteren en dus ga ik vaak anders om met de Gene Keys dan de gemiddelde Gene Keys-reiziger. Dat laatste is dus nog redelijk nieuw voor mij, zoals je misschien leest.

Mijn uitdaging ligt erin om de Gene Keys meer te benaderen vanuit die belangrijke vraag: “Wie ben jij” en zo indirect tot inzichten over mezelf te komen. Daardoor zit ik met mijn neus veel vaker in andere mensen hun hologenetisch profiel en zit ik voortdurend de wereld te observeren i.p.v. me te focussen op mijn eigen profiel.

Daardoor geniet ik veel meer van interactie met andere Gene Keys-reizigers en sta ik open voor hun uitnodigingen om een stukje samen te gaan reizen, waarin mijn gaven als gids worden (h)erkend, eerder dan dat ik hen ga vervoegen in het Generator-team van “Wie ben ik-”vraagstellingen.

Het praktische primeert ook wel bij mij, dus ik blijf het Human Design Systeem met Strategie en Autoriteit als het fundament beschouwen, maar ik begrijp dat sommige mensen een open, ontvankelijke aanpak nodig hebben en ze dat makkelijker vinden in de Gene Keys. Die laatste zullen dus vooral Generators zijn met rechtswijzende pijlen en die misschien al best wat innerlijk werk hebben verricht zodat ze — misschien zonder dat ze het beseffen — al op een fundament van Strategie en Autoriteit aan het bouwen zijn.

Toch weet ik dat de meeste mensen in de Gene Keys zullen duiken zonder dat fundament, vanuit die weerstand die ze voelen naar Ra Uru Hu’s energie toe, en weerstand in hun eigen deconditioneringsreis. Ik weet dat voor veel Gene Keys-reizigers dit systeem net een “vlucht” zal zijn om die zelfconfrontatie uit de weg te gaan, zoals zoveel mensen hun heil zoeken in de spirituele wereld omdat die draaglijker lijkt dan de realiteit van het dagelijkse leven.

En zo zijn we allemaal op reis, op onze eigen unieke manier, met onze unieke uitdagingen.
En dat is oké. Er is geen keuze, weet je nog?

Categorieën: Dieper Duiken, Projectors

Was dit waardevol voor je?

Heb ik jou waarde gegeven op jouw Gene Keys en Human Design reis?
Trakteer me op een koffie of doneer via Paypal. Op die manier kan ik mijn werk verderzetten en ook af en toe een Gene Keys-cursus of reading schenken aan iemand die het financieel wat moeilijker heeft — Hartelijk dank voor je steun!

Blijf op de hoogte!

Meld je aan om mijn nieuwsbrief te ontvangen — je ontvangt maximaal 4 e-mails per maand:

Je kan op elk moment uitschrijven via de link onderaan elke e-mail.
Voor meer details, check mijn privacyverklaring.